سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

238

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

باشند پس از آنكه او را از دار به پائين آوردند تنها بر او نماز خوانده و دفنش مىكنند . شارح ( ره ) مىفرماين : منظور اينست كه محارب را وقتى خواستند به دار بكشند پيش از آن اگر غسل و حنوط نموده و سپس كفن به بدن كرده آنگاه بدار آويختنش پس از مردن و پائين آوردن تنها لازمست بر او نماز خوانده و بعد از نماز دفنش نمايند . قوله : غسله و كفنه و حنوطه قبل موته : تمام ضمائر مجرورى به محارب برمىگردد . قوله : صلّى عليه بعد انزاله : ضمير در [ عليه ] و [ انزاله ] به محارب عائد است . قوله : و دفن : ضمير نائب فاعلى بمحارب برمىگردد . متن : و ينفى على تقدير اختيار نفيه ، أو وجود مرتبته عن بلده الذي هو بها إلى غيرها و يكتب إلى كل بلد يصل إليه بالمنع من مجالسته ، و مؤاكلته ، و مبايعته و غيرها من المعاملات إلى أن يتوب فإن لم يتب استمر النفي إلى أن يموت و يمنع من دخول بلاد الشرك فإن مكنوه من الدخول قوتلوا حتى يخرجوه و إن كانوا أهل ذمة أو صلح . فرع [ احكام محاربى كه از شهرش تبعيد شده ] شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر محارب را از شهر خويش تبعيدش نمودند به هرشهرى كه وارد مىشود به اهالى آن شهر كتبا اعلام مىكنند كه از مجالست